از اين دلبستگي هاي ساده ، دل بريده ام !كه عزيز باراني ام را

در جاده اي جا گذاشتم

يا در آسمان ، به ستاره ي ديگري سلام كردم

توقعي از تو ندارم

اگر دوست نداري

در همان دامنه ي دور دريا بمان 

هر جور تو راحتي . . .

  باران زده ي من

همين سوسوي تو

از آن سوي پرده ي دوري

براي روشن كردن اتاق تنهاييم كافيست

من كه اين جا كاري نمي كنم

فقط گهگاه

گمان دوست داشتنت را در دفترم حك مي كنم  . . .

همين

اين كار هم كه نور نمي خواهد

مي دانم كه به حرفهايم مي خندي

حالا هنوز هم وقتي به تو فكر مي كنم

باران مي بارد . . .